Parabels
De parabel van het badeendje PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Fred Hohenstein   
dinsdag 25 januari 2011 20:22

Er was eens een meisje en dat werd verliefd op een jongen omdat hij zo
verschrikkelijk mooi was.
Op een keer kwam die jongen bij haar op bezoek en omdat hij een verre
reis had gemaakt vroeg ze hem:'Wil je geen bad nemen?'
Ja, dat wou hij best.
Toen hij terug bij haar kwam zei hij spottend:'Wat doet dat stomme gele
eendje nog in de badkamer van zo'n groot meisje?'
En het meisje werd niet enkel beschaamd, maar ook een beetje minder
verliefd.
Ze vond de jongen helemaal niet meer zo mooi en toen de jongen
wegging was zij bijna blij dat hij weg was.
Op een andere keer werd zij verliefd op een jongen omdat hij zo
verschrikkelijk verstandig was.
Ook hij kwam bij haar op bezoek en omdat ook hij een verre reis had
gemaakt vroeg ze:' Wil je geen bad nemen?'
Ja, dat wou hij best.
Toen hij terug bij haar kwam zei hij verbolgen:' Speel jij groot meisje nog
met zo'n stom geel eendje?'.
En het meisje werd niet enkel droevig maar ook een beetje minder
verliefd. Ze vond de jongen helemaal niet meer zo verstandig en toen de
jongen wegging was ze bijna blij dat hij weg was.
Toen werd zij verliefd op een jongen die helemaal niet zo verschrikkelijk
mooi was en helemaal niet zo verschrikkelijk verstandig, maar die zij wel
heel aardig vond.
Op een keer kwam ook die bij haar op bezoek en omdat ook hij een
verre reis had gemaakt, vroeg ze hem: 'Wil je geen bad nemen?'
Ja, dat wou hij best.
Toen hij terug bij haar kwam zei hij vrolijk: 'Heb jij ook al gemerkt dat
wanneer je dat gele eendje onderduwt en weer loslaat dat het dan
pffwwwt doet?'

 

De originele bron van bovenstaande parabel is mij niet bekend.

Laatst aangepast op dinsdag 25 januari 2011 20:23
 
Parabel van uien en knoflook PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Fred Hohenstein   
dinsdag 25 januari 2011 20:18
Er leefde eens een man, die Saul de Dromer werd genoemd. Hij hield van zwerven, van avontuur, altijd bereid er op uit te trekken. Een rondreizende prediker deed hem verhalen over een land waar men geen uien kende.

"Geen uien," overpeinsde de dromer, "Wat voor plezier hebben ze aan hun spijzen zonder uien? Ik ga daarheen en leer ze dat heerlijke voedsel kennen."

Zonder zich lang te bedenken kocht hij een lading uien en trok met paard en wagen er op uit. Het was een ver land, de reis duurde maanden. Daar aangekomen vervoegde hij zich direct bij het keizerlijke hof en werd door de keizer zelf ontvangen.

"Hoogheid, ik breng u een nieuw gewas, dat het unieke vermogen bezit de smaak van elk voedsel te verhogen. Ook op zichzelf is het al een lekkernij voor de fijn_proever. Ik raad u dringend aan het eens te proberen."

"Dat wil ik wel,"zei de vorst," echter, mocht dit vreemde gewas schadelijk zijn, dan verlies je je hoofd."

Het diner waarbij de uien werden opgediend was een officiële gebeurtenis: alle ministers van staat, de edelen en de hoge functionarissen van het rijk waren uitgenodigd.

De schotels werden voorgeproefd door Saul de Dromer. Daarna aten de slaven en dan de andere gasten en tenslotte de keizer zelf.

De reactie van alle aanwezigen was uitbundig. Slaaf en soeverein prezen om het even de geur, de smaak en de sappigheid.

De vorst eiste onmiddellijk Sauls hele lading op en betaald hem het gewicht in goud uit.

Toen Saul terug kwam in zijn stad, was daar een comité van vooraanstaande burgers om hem feestelijk te ontvangen en hem geluk te wensen met zijn succes. Urenlang verteld Saul over de pracht en heerlijkheid die hij had gezien in dat verre land, waar goud goedkoper was dan uien.

Aangestoken door deze verhalen, kwam en ander ondernemend persoon, Kolbojnik geheten, op een idee dat hem zeker nog meer fortuin zou opleveren dan Saul de Dromer.

Knoflook! Dat is niet alleen kostbaarder, maar eindeloos veel geuriger, vond hij. Dus waarom zou hij niet een paar zakken van deze delicatesse naar dat verre land brengen? Als zij daar goud gaven voor uien, dan mocht hij wel het gewicht in diamanten verwachten. En zo ging hij op reis met vijf zakken knoflook.

Evenals Saul slaagde hij erin door te dringen tot het keizerlijk hof. En zoals hij verwacht had, werd de knoflook hoger geprezen dan de uien.

De vorst beraadde zich langdurig met zijn ministers over de beloning die de edele gast moest worden toebedeeld. Goud was naar hun mening niet voldoende voor zulk een verrukkelijke spijs, waar zelfs god en de engelen van zouden smullen. Daarom besloten zij hem te belonen met het kostbaarste wat zij te bieden hadden. Kolbojnik keerde terug naar huis met vijf zakken uien.

De originele bron van bovenstaande parabel is mij niet bekend.
Laatst aangepast op dinsdag 25 januari 2011 20:24
 
Roeien met de riemen die je hebt PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Fred Hohenstein   
dinsdag 13 oktober 2009 07:16
Een Nederlandse firma had een roeiwedstrijd tegen een Japanse firma georganiseerd.

De wedstrijd zou met een acht mans boot op de Rijn worden gehouden.
Beide equipes trainden lang en hard om zo goed mogelijk voor de dag te komen.
Toen de grote dag kwam, waren beide teams "topfit".
Toch wonnen de japanners met een voorsprong van een kilometer.
Het Nederlandse team was zwaar aangeslagen.

De oorzaak van deze vernietigende nederlaag moest absoluut boven water komen.
Het topmanagement liet een projectteam vormen om het probleem te onderzoeken en om aanbevelingen te doen.
Na lang onderzoek bleek dat de japanners zeven mensen hadden die roeiden en dat een man stuurde, terwijl in het Nederlandse team een man roeide en zeven man stuurden.

De leiding nam een adviesbureau in de arm voor een studie over de structuur van het Nederlandse team.
Na enkele maanden van aanzienlijke inspanningen kwamen de adviseurs ook tot de slotsom dat er te veel mensen stuurden en te weinig roeiden.
Om een volgende nederlaag te voorkomen werd de teamstructuur ingrijpend veranderd.
Er kwamen nu vier stuurmannen, twee hoofdstuurmannen, een stuurmanager en een roeier.
Bovendien werd een prestatie- waarderingssysteem ingevoerd om die ene roeier nog meer te stimuleren.

Het jaar daarop wonnen de Japanners met een voorsprong van twee kilometer.
Het management ontsloeg daarop de roeier wegens slechte prestaties, verkocht de roeispanen en stopte verdere investeringen in een nieuwe boot.
Het adviesbureau werd geprezen en het resterende geld werd onder het management verdeeld...

 

 

 

De originele bron van bovenstaande parabel is mij niet bekend. 

Laatst aangepast op donderdag 21 januari 2010 19:48
 
De Brugwachter PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Fred Hohenstein   
dinsdag 13 oktober 2009 07:06

In een kleine gemeente Lij aan de ene zijde van het water leefde de behoefte om veel vaker en sneller naar de andere gemeente Loef te kunnen.

In Loef was dat niet anders. Nu moesten mensen een uur om fietsen en met een brug zou je in 10 minuten van Loef naar Lij kunnen.
Er werd een commissie gevormd welke tot de conclusie kwam dat de brug in het algemeen belang van een ieder was. Het was een publieke zaak.
Na stemming in beide gemeentes werd een tolbrug gerealiseerd.

De gemeentes namen afzonderlijk brugwachters in dienst en de brug werd operationeel. Al snel ontstonden in de uitvoering problemen zo van wie doet wat wanneer en wie is waarvoor aansprakelijk. Tevens ontstond er discussie over de tol, moest die kostendekkend zijn of mocht je er ook aan verdienen. Men kwam tot de conclusie dat deze zaken vroegen om een manager.

De manager en zijn maatregelen zouden betaald worden uit de tol. De manager kwam snel tot het inzicht dat dit een multidisciplinair probleem betrof. Interne en externe aansprakelijkheid, personele vraagstukken, veiligheidsaspecten, onderhoud en financiën om er zo maar enkele te noemen.

De manager verzocht de gemeentes om een staf te mogen aanstellen ter ondersteuning van dit management vraagstuk. Tevens was hij de mening toegedaan dat het werken met twee gemeentes bijzonder tijdrovend en ineffectief was.

Hij kreeg toestemming tot verzelfstandiging. De B.V. “over den brug “werd opgericht. Deze B.V. mocht zelf de dienstregeling gaan bepalen en kreeg de vrije hand in het tarief vaststelling. De manager kreeg nu een belang bij het aantal bewegingen over de brug en het tarief ofwel er ontstond een omzet vraagstuk wat dan weer om een marketingplan vroeg.

 Hiervoor werd een marketing bureau ingeschakeld. Reclames op lichtmasten verschenen en bij elke passage kreeg je vlaggetjes en pennen en tassen. Het toltarief was inmiddels vervijfvoudigd met als gevolg dat de mensen maar weer om begonnen te fietsen.

Crisismanagement was aan de orde want zo doorgaand zou de B.V. failliet gaan. De manager stelde een uitgave verhoging voor, voor marketingactiviteiten en deze extra uitgave alsmede het weg te werken verlies zou moeten komen uit efficiency. Deze efficiency werd gezocht en gevonden in een daling van de personeelskosten van het uitvoerend personeel, de brugwachters.

De brug zou minder lang open zijn, alleen nog bij daglicht en door de mensen zelf de slagbomen etc. te laten open en sluiten kon men volstaan met minder brugwachters.
 De brugwachters zelf konden door strakker management middels regels en procedures van een lager opleidingsniveau en dus salarisniveau zijn.

Hiermee werd een dreigend faillissement afgewend waarvoor de manager een prestatiebonus in ontvangst mocht nemen.

 

 

De originele bron van bovenstaande parabel is mij niet bekend. 

Laatst aangepast op donderdag 21 januari 2010 19:49
 
Ter Overdenking PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Fred Hohenstein   
dinsdag 13 oktober 2009 07:00

Een herder hoedt zijn kudde schapen op een ver en verlaten veld als hij een splinternieuwe BMW 645 cabrio in een stofwolk ziet naderen.
 
De bestuurder, een man elegant gekleed in een pak van Versace, schoenen van Gucci, een bril van Ray Ban en een stropdas van Yves Saint Laurent, stopt en leunt uit het raam.
 
'Als ik jou precies vertel hoeveel schapen jij hebt, krijg ik er dan eentje van je?',vraagt hij aan de herder.
 
De herder kijkt de yup aan en zegt: goed, waarom niet'.
 
De yup trekt onmiddellijk zijn laptop van Dell op schoot en verbindt deze via bluetooth met zijn mobieltje van KPN .
 
Hij maakt een gps verbinding met internet, surft naar een website van NASA en selecteert een navigatie systeem om zijn exacte positie te bepalen.
 
Hij stuurt vervolgens de data naar een andere satelliet van NASA, die het hele gebied scant en hem een ultra scherpe foto stuurt.
 
De yup opent Adobe Photoshop en stuurt de foto naar een laboratorium in Hamburg, dat hem na enkele seconden een E-mail stuurt op zijn Palm Pilot met de bevestiging dat de foto is bewerkt en opgeslagen.
 
Via een ODBC connectie maakt hij verbinding met een MS-SQL database en in een spreadsheet van Excel met honderden ingewikkelde formules laadt hij alle data via de E-mail van zijn Blackberry.
 
Na enkele minuten genereert het programma een antwoord van 150 pagina's in kleur en de yup drukt deze af op zijn mini HP laserjet.
 
Hij kijkt de herder aan en zegt: 'Je hebt exact 1586 schapen'.
 
'Dat klopt', zegt de herder, je mag dus een schaap uitzoeken'.
 
De yup stapt uit, zoekt een dier uit en doet hem in zijn achterbak.
 
Dan zegt de herder: ‘ Als ik jouw beroep raad, geef je dan mijn dier terug?'
 
De yup denkt even na en zegt: goed, waarom niet?'
 
De herder zegt: 'Jij bent een manager'.
 
'Ongelooflijk', zegt de yup, 'Hoe weet je dat'.
 
'Dat is niet zo moeilijk', zegt de herder:
 
 'Je verschijnt terwijl niemand daarom gevraagd heeft, je stelt een vraag waarop niemand zit te wachten en je wilt betaald worden voor een antwoord dat ik al weet...... bovendien begrijp je geen flikker van mijn werk,
 
dus geef me mijn HOND terug!

 

 

De originele bron van bovenstaande parabel is mij niet bekend. 

Laatst aangepast op donderdag 21 januari 2010 19:49
 
« StartVorige12VolgendeEinde »

Pagina 1 van 2